De magische verschijningen van zijn overleden vrouw en van zijn al jaren verdwenen zoon doen Uncle Boonmee inzien dat zijn einde nabij is. Omringd door zijn familie trekt hij zich op het platteland terug waar hij zich zijn vorige levens herinnert. Hij krijgt het bezoek van de geesten van zijn voorouders die zich tijdens de tropische nacht in alle mogelijke gedaanten en in alle vriendelijkheid manifesteren… Apichatpong noemt zijn film een eerbetoon aan de mythes en de parabels uit zijn jeugd en aan de Thaise cinema en strips waar hij mee opgroeide. Winnaar van de Gouden Palm op het filmfestival van Cannes, 2010 De pers: Deze film is onontkoombaar. Hij is radicaal. Geestig. Geestverruimend. Filosofie en science fiction ontmoeten elkaar op een manier die alleen maar als hypnotiserend valt te omschrijven - NRC Handelsblad Uncle Boonmee is een film die mijn imaginaire vermogen te boven gaat. De exotische droomwereld en sprankelende muziek zijn een lust - de Filmkrant Een originele, prachtig geschoten en raadselachtige vertelling over een stervende man die wordt geconfronteerd met geesten uit zijn verleden - 5/5 - Cinema.nl Een magischrealistische, op een geheel eigen ritme kabbelende beeldenstroom die je vooral niet moet proberen te begrijpen, maar moet voelen - 4/4 - Humo Een unieke en zinnenprikkelende film - 4/5 - De Standaard Een speciale editie die in geen enkele serieuze filmcollectie mag ontbreken... Essentiële cinema - Gonzo (circus)